ORGAANDONOR? NEEN!

 

je mag ook kiezen voor een respectvolle

bejegening van het menselijke wezen

en een respectvolle manier van sterven

 

Alles is bezield

 

Alles in de natuur is bezield en heeft op zijn eigen wijze bewustzijn. Verschillende wetenschappelijke experimenten hebben aangetoond dat dit ook voor planten geldt. Onze planeet Aarde is een complex, groot bezield wezen waar de natuur deel van uit maakt. Van die natuur maakt ook de mens deel uit. Alles ís een manifestatie van intelligent bewustzijn. Zonder bezieling en bewustzijn is er niets.

 

Geboren worden, vitale krachten ontplooien, de vitale 'top' bereiken, afnemen van vitale krachten, sterven, dood. In een notendop het levensproces zoals we dat steeds opnieuw overal en bij alles en iedereen kunnen waarnemen en zelf ervaren.

 

Sterven en dood

 

De mens is dus een bezield wezen met bewustzijn en zolang zijn lichaam leeft, is het bezield. Bezieling drukt zich via het lichaam uit. Pas wanneer ziel en bewustzijn het lichaam hebben verlaten, mogen we van een stoffelijk overschot spreken: datgene wat als stof overschiet, nog even en dan is het weg. De ziel behoeft tijd om het lichaam definitief te verlaten. Er zijn echter geen instrumenten die bezieling kunnen meten en dat maakt het lastig vast te stellen wanneer de ziel het lichaam verlaten heeft.

Sterven is een gebeuren dat bij de een meer tijd in beslag neemt dan bij de ander, variërend van enkele minuten tot een aantal dagen.

 

Dat het vrijwel onmogelijk is om het moment van dood vast te stellen blijkt uit een gefilmd interview met Sam Parnia, een Amerikaanse intensive care arts. Hij slaagt erin mensen die al uren 'dood' zijn - het hart is al uren geleden gestopt - weer terug te halen.

 

Wat zou jij als orgaandonor ervaren wanneer de organen uit jouw lichaam worden verwijderd als je aan het sterven bent? Raadpleeg je intuïtie en durf die te vertrouwen.

 

 

 

Zielsaspecten

 

Heeft orgaandonatie en -transplantatie invloed op de ziel van de donor en de ontvanger? Deze vraag komt nauwelijks aan bod in onze wereld die totaal op de materie gefocust lijkt. Uitzonderlijk weinig wetenschappers houden zich met deze vraag bezig. Toch is het de moeite waard een antwoord op deze vraag te vinden. Hiervoor is het van belang mensen in te schakelen die het vermogen hebben subtiele vormen van materie waar te nemen. Deze vorm van wetenschap verdient het om meer aandacht te krijgen. Ons bestaan kan hiermee een verdiepte, zielsechte dimensie krijgen die ons een zielsbewuste kijk op ons leven mogelijk maakt.

 

Een van de mensen die uit eigen waarneming zielsaspecten kan belichten, is Marieke de Vrij. Zij houdt zich bezig met verschillende maatschappelijke thema's en orgaandonatie is er één van. Uit de inspiraties van Marieke komt naar voren dat lichaam en ziel tijdens het leven tot een eenheid zijn gekomen. De ziel krijgt de gelegenheid op aarde te creëren en te ervaren in een stoffelijke gedaante en aldus ‘bewustzijnsverruimend’ te zijn in haar unieke ontwikkelingsweg. Het lichaam is dienstbaar aan de zielsontwikkeling om hier steeds bewuster te worden, het doel van de menselijke evolutie.

 

STERVEN

Marieke omschrijft het sterven als volgt. "Die verwevenheid tussen ziel en lichaam houdt in dat organen niet ontvreemd kunnen worden uit het lichaam, zonder dat dit consequenties heeft. De ziel slaat namelijk de herinneringen aan haar levenservaringen en unieke aard tijdelijk op in het lichaam. Ieder orgaan draagt een deel van die informatie in zich. Dat houdt in dat, zolang iemand niet gestorven is en het fluïdumkoord (energetische ‘navelstreng’) zich niet definitief heeft losgemaakt van het stoffelijk lichaam, de zieleninformatie nog in de organen aanwezig is. Bij de laatste ademuitblazing is alle informatie nog volledig aanwezig in de betreffende organen. In de daarop volgende periode wordt de informatie vanuit de verschillende organen overgeheveld via het fluïdumkoord naar de zielenenergie. Pas als het fluïdumkoord alle zieleninformatie uit de organen overgeheveld heeft, kan de ziel zich blijvend geheel onthechten van het lichaam. Dat varieert van enkele tientallen minuten tot een aantal dagen. Dus zelfs direct nadat het hart definitief gestopt is, is het fluïdumkoord niet afgehecht. De volledige afhechting van het fluïdumkoord is maatgevend voor wanneer de ziel geheel vrij is van het stoffelijk lichaam. Dan kan zij vrij haar nieuwe manifestatie in de geestelijke wereld aanvaarden."

 

CONSEQUENTIES

Welke zijn dan de consequenties van orgaantransplantatie voor zowel donor als ontvanger? Marieke: "Als ontvanger leef je weliswaar misschien wat langer, maar daar staat tegenover dat vermenging van energieën plaatsvindt die jouw eigen pad bemoeilijken. Het verlegt je pad en maakt het voor je ziel moeilijk en soms onmogelijk bewustzijn te verkrijgen van wat zij wezenlijk wenst. Wanneer iets niet ervaren en doorleefd is, zal in een volgend leven opnieuw de kans tot bewustzijnsgroei aangedragen worden. In elk leven krijg je opdrachten ter doorleving aangeboden die bij je ziel passen. Lichaam en talenten zijn hierop aangepast. Dat kan betekenen dat het lichaam waarmee je ziel zich dan verbindt, opnieuw te maken krijgt met ziekte."

 

Interessante, opmerkelijke informatie kun je zien op deze video.