ORGAANDONOR? NEEN!

 

je mag ook kiezen voor een respectvolle

bejegening van het menselijke wezen

en een respectvolle manier van sterven

 

 

Je leeft als je orgaandonor bent

 

Het levensvuur brandt nog volop in je. Voor deze uitspraak is bewijs genoeg en je hoeft er niet voor gestudeerd te hebben om dit te kunnen begrijpen. Aan de hand van concrete feiten is duidelijk uit te leggen dat een postmortale orgaandonor niet dood is, maar leeft. Door hier te klikken kun je kennis nemen van bedoelde informatie.

verschillende deskundigen (neurologen, ethici) beweren dat dood van een postmortale orgaandonor moeilijk is uit te leggen aan een leek. Met deze bewering hoeven we geen genoegen te nemen. Als je iets niet kunt uitleggen, kan dat betekenen dat je verhaal niet klopt en dientengevolge niet uit te leggen is.

 

Wat zou dit kunnen betekenen voor de mens uit wie de organen verwijderd worden, het kloppende hart als laatste? Mogen we gemakshalve zo maar veronderstellen dat deze mens niets meer zal voelen? Is 'buiten bewustzijn' een bewijs dat je niets meer waarneemt, niets meer voelt? Het verhaal van de Amerikaanse jongeman Zack Dunlap bewijst dat een potentiële orgaandonor nog een volledig intact bewustzijn heeft. De Canadese vrouwelijke psychiater Ruth Oliver beschrijft een soortgelijke ervaring. En ... er zijn er nog meer. Lees de ervaringen van nog negen mensen die hersendood verklaard waren en allen weer tot bewustzijn kwamen (Engelstalig). Wat bij de meesten opvalt, is de levensreddende rol van familileden.

 

Het lichaam functioneert dus nog prima, alle organen werken, het bloed stroomt er doorheen, alle inwendige biologische functies zijn actief. De praktijk heeft uitgewezen dat zo'n mens nog weken en maanden in leven kan worden gehouden. En een dode kun je niet in leven houden ..... Toch wordt hij op een bepaald moment dood verklaard terwille van orgaantransplantatie. Als hij geen orgaandonor zou zijn, zou hij op dat moment niet dood verklaard worden.

 

Hoewel coma iets anders is dan hersendood, lees je hier twee opvallende verhalen van comateuze patiënten (Engelstalig):

 

We kunnen hieruit opmaken dat we uiterst voorzichtig moeten zijn met de gedachte dat iemand geen bewustzijn meer heeft. Dat geldt zowel voor een comateuze patiënt als voor een hersendood verklaarde mens.

 

De term 'naastenliefde' wordt vaak gehanteerd om ons over de streep te trekken en ons als donor te latenregistreren. Het lijkt er toch op dat deze term hier verkeerd wordt gebruikt.

Verlies de naastenliefde niet uit het oog als je kind, partner of ouder aan het sterven is. Gun hun wat hun toekomt: een ongestoorde en liefdevolle afsluiting van hun leven.

 

Van patiënt tot stoffelijk overschot

 

Als je hersenen door een ongeluk of door een hersenbloeding zo ernstig beschadigd zijn geraakt dat je 'comateus' bent, ben je een ernstig zieke patiënt. Het is van belang dat je de juiste behandeling krijgt om een kans op overleving te hebben. Prof. dr. Cicero Coimbra heeft daar ervaring mee en zijn visie en behandelwijze lees je hier. Hij is erin geslaagd met zijn behandeling enige 'hersendoden' weer tot bewustzijn te brengen. Krijg je die behandeling niet, dan sterf je.

 

Een patiënt met zo'n ernstige hersenbeschadiging wordt door de Wet op de orgaandonatie (artikel 14) plotseling tot 'stoffelijk overschot' verklaard.

Een stoffelijk overschot echter kan onmogelijk kinderen ter wereld brengen, kan onmogelijk gevoed worden, kan onmogelijk op medicijnen reageren, kan onmogelijk koorts ontwikkelen, om maar eens een paar feiten te noemen. Die mens komt in het ziekenhuis voor een juiste medische behandeling en niet om van het een op het andere moment als stoffelijk overschot beschouwd te worden.