ORGAANDONOR? NEEN!

 

je mag ook kiezen voor een respectvolle

bejegening van het menselijke wezen

en een respectvolle manier van sterven

 

Geen ADR!

 

Dit ADR-systeem houdt het volgende in. Iedereen die nu niet in het donorregister is ingeschreven, ontvangt een brief van de overheid met het verzoek zich te laten registreren. Reageer je hier niet op, dan ontvang je een tweede brief met hetzelfde verzoek. Reageer je dan nog niet, dan krijg je een derde brief met de mededeling dat je nu in het donorregister staat ingeschreven als orgaan- en weefseldonor.

Er is dan geen sprake meer van een positieve wilsbeschikking door jou, maar van een gemanipuleerd besluit over jou dat tegen jouw wil door de overheid is genomen.

 

Anders gezegd, de overheid/staat neemt jouw persoonlijke wilsbeschikking m.b.t. sterven over. De onaantastbaarheid van jouw lichaam wordt met voeten getreden. Hiermee stelt de overheid/staat in een - voor heel veel mensen - ethisch dilemma een norm, een levensbeschouwelijke norm. Dat is strijdig met artikel 1 van de Grondwet, want degene die een andere norm hanteert, wordt niet meer gelijk behandeld, maar moet actie ondernemen om zich veilig te stellen. Dit mogen we nooit toestaan.

 

Voor een duidelijke visie hierop en over de rol van de massamedia kun je een artikel van de journalist Ton Verlind lezen.

 

Voor een visie op andere wetgeving omtrent orgaandonatie kun je een artikel van Ger Lodewick lezen.

 

 

 

 

Allen die zich in Nederland bevinden, worden in gelijke gevallen gelijk behandeld. Discriminatie wegens godsdienst, levensovertuiging, politieke gezindheid, ras, geslacht of op welke grond dan ook, is niet toegestaan.

 

Grondwet, artikel 1

 

 

 

 

 

Ieder heeft, behoudens of krachtens de wet te stellen beperkingen, recht op eerbiediging van zijn persoonlijke levenssfeer.

 

Grondwet, artikel 10 lid 1

 

 

 

 

 

Ieder heeft, behoudens of krachtens de wet te stellen beperkingen, recht op onaantastbaarheid van zijn lichaam.

Grondwet, artikel 11

 

 

 

 

 

1. Het binnentreden in een woning zonder toestemming van de bewoner is alleen geoorloofd in de gevallen bij of krachtens de wet bepaald, door hen die daartoe bij of krachtens de wet zijn aangewezen.

 

2. Voor het binnentreden overeenkomstig het eerste lid zijn voorafgaande legitimatie en mededeling van het doel van het binnentreden vereist, behoudens bij de wet gestelde uitzonderingen.

 

Grondwet, artikel 12 lid 1 en 2

 

 

 

De Nederlandse wetgeving

 

Alle wetten in ons land dienen in overeenstemming te zijn met de Grondwet. Anders gezegd, ze mogen er niet strijdig mee zijn. Dat geldt dus ook voor de Wet op de orgaandonatie (Wodo), in welke vorm dan ook.

 

De huidige Wodo geeft ons een aantal keuzemogelijkheden:

  1. ik stel mijn organen en weefsels na mijn overlijden beschikbaar voor transplantatie,
  2. ik stel ze niet beschikbaar,
  3. ik laat de beslissing over aan mijn nabestaanden,
  4. ik laat de beslissing over aan een specifiek persoon.

Een vijfde impliciete keuzemogelijkheid is: ik kies niet, of ik maak mijn keuze niet bekend.

Uitgerekend van deze vijfde mogelijkheid heeft ongeveer 2/3 van de Nederlanders gebruik gemaakt. Wat daar de reden van is, laat zich raden. Wellicht een intuïtief gevoel dat er iets niet klopt met orgaantransplantatie?

Nu gaan er al langere tijd stemmen op om het huidige systeem te veranderen in een dwingend systeem. Dit zou erop neerkomen dat iedereen die niets laat weten automatisch als donor wordt opgenomen in het donorregister. Is dit nog overeenkomstig onze Grondwet? Dit systeem staat bekend onder de naam Actieve Donor Registratie (ADR).

 

 

 

 

 

 

Een wet zonder druk

 

In een democratische samenleving is het niet de taak van de wetgevende overheid wetten te creëren die normen stellen op ethisch en levensbeschouwelijk gebied. De vraag wanneer iemand dood is, heeft te maken met levensbeschouwing en ethiek en daar dient de overheid/staat af te blijven. Ook de vraag of het wenselijk is uit een stervende mens organen te verwijderen, dient niet door de overheid/staat met een ja te worden beantwoord. Elk individu dient zelf zijn afwegingen binnen zijn eigen normbesef te maken. Evenmin dient de overheid/staat impliciet of expliciet bij wet uit te vaardigen dat het de norm is een 'stoffelijk overschot' als een nuttig object voor andere doeleinden te beschouwen en te gebruiken.

 

De enige taak van de overheid is om orgaandonatie mogelijk te maken voor wie dit een goede zaak vindt. In een donorregister worden alleen diegenen geregistreerd die orgaandonor willen zijn, en hiertoe een positieve wilsbeschikking hebben afgegeven. Meer hoeven we niet te weten. Alle anderen hebben die keuze niet gemaakt en hebben dus ook geen registratie nodig. Hiermee is het niet langer nodig nabestaanden te raadplegen en onder druk te zetten onder het mom van 'we weten niet wat de betrokken persoon wilde'. We weten het namelijk wel: hij/zij is geregistreerd of niet.