ORGAANDONOR? NEEN!

 

je mag ook kiezen voor een respectvolle

bejegening van het menselijke wezen

en een respectvolle manier van sterven

Geen sprake van een stoffelijk overschot!

 

Het 'stoffelijk overschot' uit de Wet op de orgaandonatie vertoont talloze TEKENS VAN LEVEN: uit de volgende feiten kan worden afgeleid dat een potentiële orgaandonor leeft wanneer de organen uit hem/haar worden verwijderd.

 

  • De lichaamstemperatuur is normaal.
  • Het hart klopt en stuwt het bloed door het lichaam.
  • De bloedsomloop functioneert uitstekend.
  • De lichaamscellen blijven zich vermenigvuldigen.
  • De neuronale besturingen zoals in de vorm van reflexachtige bewegingen werken.
  • Alle orgaanfuncties zijn intact.
  • De wisselwerking tussen alles binnen het gehele organisme is intact.
  • De patiënt wordt gevoed en spijsvertering en stofwisseling functioneren ongestoord.
  • Het lichaam kan hoge koorts ontwikkelen
  • De patiënt krijgt medicijnen toegediend en reageert hierop.
  • Uitscheidingsprocessen gaan gewoon door.
  • Wonden genezen.
  • Mannen kunnen erecties krijgen.
  • Zwangere vrouwen kunnen zelfs na drie maanden een levend kind ter wereld brengen.
  • Wanneer de operatie om de organen eruit te halen begint, stijgen hartslag en bloeddruk enorm.
  • Patiënt begint dan vaak te zweten.
  • In een aantal gevallen maakt de patiënt dan afwerende gebaren en komt zelfs een stukje overeind.
  • Er worden spierverslappende middelen toegediend of de patiënt wordt op de operatietafel vastgebonden.
  • Als je een werkelijk stoffelijk overschot uit het mortuarium haalt en je gaat het beademen, gebeurt er niets en gaat het hart echt niet meer kloppen.

 

 

Bovenstaande gegevens kunnen worden aangevuld met het volgende.

 

  • De Braziliaanse neuroloog dr. Cicero Coimbra is erin geslaagd hersendood gediagnosticeerde patiënten met een gerichte behandeling weer tot bewustzijn te brengen. Zie Coimbra
  • Een aantal jaren geleden weigerde de Engelse hartspecialist dr. David Evans om in zijn ziekenhuis nog langer aan harttransplantaties mee te werken. Andere hartspecialisten volgden hem hierin.
  • In een ander Engels ziekenhuis in Cambridge weigerden anesthesisten om nog langer aan transplantaties mee te werken. Allemaal om dezelfde reden: een hersendood verklaarde donor is hun beleving en ervaring niet dood.
  • Enige specialisten die hersendood ook als zeer ondeugdelijk afwijzen: Paul Byrne (Amerika), David Hill (Engeland), John Shea (Canada), Alan Shewmon (Amerika), Edmund Pellegrino (Amerika), Alfonso Gomez-Lobo (Chili/Amerika), Anna Bergmann (Duitsland), Roberto Rotondo (Duitsland), Paolo Bavastro (Duitsland), Linus Geisler (Duitsland), Pim van Lommel (Nederland).
  • Er zijn inmiddels in Nederland en Duitsland operatieassistenten die niet meer aan dit soort donoroperaties willen meewerken.
  • In o.a. Roemenië en Pakistan wordt het hersendoodcriterium niet erkend.